Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

itia itia


στον τέλη για μπριζολάκια με κλαρίνο και ακορντεόν να βαράνε αλύπητα την ιτιά ντάλα μεσημέρι. ο τύπος που 'πλέρωνε' ήταν σαν μεγαλοβαρώνος της νύχτας, όχι τσιγγάνος, απ' τους άλλους. γυαλί μάσκα, χρυσό με το κιλό, τσιγκελωτό μουστάκι, μαύρη μπλούζα με στάμπα χρυσή κορώνα, δαχτυλίδια στα τέσσερα δάχτυλα. σαν σιδερογροθιά, να σου δώσει μία και να μείνεις χωρίς σαγόνι. τους άλλους της παρέας δεν τους έβλεπα. παρήγγειλαν το θάλασσά μου [ή μήπως θαλασιά μου;] και έκαναν μια γαϊδουροχορωδία για συνοδεία που σου έσπαγε τα τύμπανα.
και να φανταστεί κανείς ότι είχαμε πάει εκεί για να μιλήσουμε με την ησυχία μας.
όταν αποχώρησε η παρέα των μαφιόζων οι πίσω σηκώθηκαν κι έκαναν μια στροφή. εφιάλτης στον τέλη με τα μπριζολάκια.
της δ. της έπεσε το μαχαίρι απ' τα χέρια [αλλά πρόλαβε και το έπιασε στον αέρα με αεροπλανικό], ήταν η πρώτη της φορά στο μαγαζί κι άντε να την πείσεις ότι δεν έχει πάντα κλαρίνα ο τέλης. έτυχε. με τόση φασαρία μου κόπηκε η όρεξη.
αν θέλεις πάντως να σου κοπεί η όρεξη δια παντός, πριν πας για φαγητό πέρνα μια βόλτα απ' το τέρμα της σοφοκλέους. λίγο πριν βγεις στην πειραιώς.
γαμώ το σοουλσίκ μου, μού έχει βγάλει δυο φορές ραντάιμ έρορ κι έχω χάσει όλους τους χρήστες.