Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2007

ο γιώργος είναι πονηρός...

ο τελευταίος δίσκος του george michael που αγόρασα ήταν το one more try σε single. δεν έχω ούτε ένα άλμπουμ του στη δισκοθήκη μου και η αλήθεια είναι πως δεν αναζήτησα ποτέ τραγούδι του [ούτε για download]. είχα σταματήσει να τον παρακολουθώ μουσικά από τις αρχές των 90s όταν είχε κυκλοφορήσει το freedom -το οποίο ποτέ δεν μου άρεσε.
χθες το βράδυ ακόμα κι αν ήσουν ορκισμένος εχθρός του george michael δεν μπορούσες να μην ενθουσιαστείς απ' την εντυπωσιακή παραγωγή και την ικανότητά του να ξεσηκώνει τα πλήθος. ακόμα κι αν δεν σου άρεσαν τα κομμάτια, όλο και κάποιο θα έβρισκες να σιγοτραγουδήσεις, όλο και κάτι θα σου θύμιζε απ' την εφηβική σου ηλικία [το wake me up before you go go που μου άρεσε πιο πολύ απ' όλα τότε δεν το λέει στα live, ούτε και το i want your sex]. πασίγνωστα όλα, εκτός από δυο τρία πιο πρόσφατα που δεν είχα ξανακούσει, αλλά μάλλον ήμουν ο μόνος.
φανερά με πολύ καλή διάθεση σχολίασε "την πρώτη φορά που ακουγόταν σωστά το όνομά του" [ο κόσμος φώναζε "γιώργος-γιώργος"], σύστησε το ελληνικό-κυπριακό σόι του, χόρεψε, έκανε όλα όσα έπρεπε για να κρατήσει το κοινό στην τσίτα.
υπήρξαν στιγμές που έπιασα τον εαυτό μου να ψιλοβαριέται, ειδικά στα slow κομμάτια -που τα βαριέμαι σε όλα τα live- αλλά σε γενικές γραμμές ήταν μια πολύ ωραία βραδιά. όλα αυτά που έχουν χιλιοπεριγραφεί με κάθε λεπτομέρεια στα ξένα reviews ήταν εκεί, το tracklist χωρίς εκπλήξεις, ακόμα και το song to the siren στο ξεκίνημα και το φινάλε με το careless whisper και το freedom, οι φουσκωτοί bush και οι οθόνες που μετέτρεπαν το live σε υπερθέαμα.
ο george michael αναστήθηκε. αν μου έλεγε κάποιος πριν από δέκα χρόνια ότι θα πήγαινα σε live του και θα μου άρεσε θα τον χαρακτήριζα τρελό.
ούτε χθες είχε σκοπό να πάω, να' ναι καλά ο πιτσιρίκος που με έπεισε.
[ο κόσμος αρκετός, το στάδιο δεν γέμισε].

υ.γ. αποχωρώντας από το στάδιο κι ενώ περιμέναμε κοψομεσιασμένοι στην ουρά, ακούσαμε [θέλοντας και μη] ένα στέλεχος δισκογραφικής να ωρύεται για το νέο ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΟ τραγούδι του πάνου κιάμου που θα πάει κατευθείαν στο νούμερο ένα, εκεί που είναι ο χατζηγιάννης, ο οποίος έχει 9 κομμάτια στα πιο ακουσμένα της χρονιάς [στο δύο είναι ένα των reamonn]. σε τρία λεπτά ακούσαμε όλο το πλάνο των επομένων μηνών στην εταιρία του [εμείς κι άλλοι διακόσιοι] και όλοι σφύριζαν κλέφτικα και κοίταζαν το διπλανό τους με νόημα. όχι για τον τύπο που ωρυόταν και ανακοίνωνε τα επόμενα ελληνικά top, σιγά τ' αυγά. αν αυτά τα ονόματα που ακούσαμε όμως είναι το μέλλον της ελληνικής μουσικής, τότε καλύτερα όλα να γίνουν στάχτη σήμερα. στάχτη και μπούρμπερη.
υ.γ.2. όταν στο τέλος το κοινό φώναζε 'φρίντομ φρίντομ' για μια στιγμή άκουγα 'φύρομ φύρομ' [κάποιος φώναζε σπύρο σπύρο!] κι όταν είδα τον g.m. τυλιγμένο στη γαλανόλευκη -το κοινό αφηνίασε- ετοιμάστηκα για μια πολιτική δήλωση, αλλά φευ! ήταν απλά μέρος του σόου. [ευτυχώς].
υ.γ.3. πριν από λίγους μήνες όλοι τον έκραζαν που ψωνιζόταν στις τουαλέτες και την έπεφτε σε αγνώστους στα παγκάκια του χάμπστεντ. χθες το βράδυ την ώρα που εμφανίστηκε ντυμένος αμερικάνος μπάτσος στην σκηνή και αφιέρωνε το τραγούδι στον γκόμενό του ο κόσμος παραληρούσε. σύμφωνα με έγκυρη μαρτυρία η ελένη λουκά είχε πέσει σε έκσταση την ώρα που ακουγόταν το jesus to a child [γραμμένο για τον χαμένο πρώην του]. ο tempora, o mores?