Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2006

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2006

.


....................................................

σύντομη συνάντηση


[χθες ο επενδυτής έδινε το brief encounter του david lean...]

ίντιοτς


Τους λένε vokal idiot και είναι οι έλληνες kings of convenience. Ένα τραγούδι τους μιλάει για κάποιο τριχωτό δέντρο [hairy tree], κάποιο άλλο με τίτλο zewa είναι απ' τα το πιο όμορφα τραγούδια που έχω ακούσει από έλληνες τον τελευταίο καιρό, είναι ΑΛΗΘΕΙΑ υπέροχοι. Το πρώτο κομμάτι τους που τόλμησαν να μοιραστούν το έχουν τραγουδήσει σε μια γλώσσα ακατάληπτη, που μόνο οι ίδιοι ξέρουν τι σημαίνει, θα ορκιζόμουν ότι είναι αγγλικά [αλλά δεν λένε τίποτα!], δεν ξέρουν τι έχουν φτιάξει, αλλά αυτά τα παιδιά [που σκαρώνουν "για πλάκα" με τις κιθάρες τους ΣΠΟΥΔΑΙΑ ποπ, όπως θα' πρεπε να έναι] κάνουν όλους τους ατάλαντους που επενδύουν πάνω τους οι εταιρείες ν' ακούγονται σαν σκατό.
Χθες συνειδητοποίησα ποια ήταν αυτή η φωνάρα που αναγκάστηκε να πάει στο Fame Story μήπως και κάνει καριέρα και μ' έχει πιάσει απελπισία...

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2006

ofu panazia mou!


βρε πιτσιρίκε τι μου έκανες απόψε! μπήκα στην Alexa να τσεκάρω αν με διαβάζει κι εμένα το φτωχό κανείς και να τι βρήκα! αν αυτό το νούμερο είναι πραγματικό, εγώ είμαι ο M.Hulot [θεός σχωρέστον].

a masterpiece


Στο νέο άλμπουμ του -που λέγεται scales- ο matthew herbert είναι αγνώριστος. Μετά απ' τους [πετυχημένους] πειραματισμούς του με τις big bands και τους ήχους από φαγώσιμα, επιτέλους κι ένα ποπ άλμπουμ, φάνκι, ρυθμικό και χαρούμενο, ηχογραφημένο με φυσικά όργανα και live ορχήστρα, που νομίζω ότι του πάει περισσότερο απ' ό,τι είχε κάνει μέχρι τώρα. Ακούγεται σαν να γράφει ο prince μουσική για μιούζικαλ, με τα πνευστά να του δίνουν jazzy αποχρώσεις, την dani siciliano στις καλύτερες στιγμές της και δυο νέες συνεργασίες του: τους neil thomas και dave okumu των jade fox. Λουσάτη παραγωγή, soul μπαλάντες, μελιστάλαχτα φωνητικά, όλα αυτά τα ανυπόφορα που θα σε έκαναν να πετάξεις έναν r&b δίσκο απ' το παράθυρο, εδώ με έναν περίεργο τρόπο γίνονται πλεονέκτημα, το είχε επιχειρήσει και στα Bodily Functions και Around The House με μεγαλύτερες δόσεις πειραματισμού, αλλά εδώ που παρουσιάζεται πιο "συμβατικός" και mainstream από ποτέ, μιλάμε για θρίαμβο. Αυτό που είναι αξιοπερίεργο είναι η συμμετοχή θαυμαστών του [177 μηνύματα έλαβε πέρσι στην "Herbert's Hotline" που ανακοίνωσε την πρόθεσή του να χρησιμοποιήσει φωνητικά από άγνωστους φίλους του] στο κομμάτι just once. Οι άλλες πηγές των ήχων που χρησιμοποιήθηκαν είναι "meteorites, coffins, golf swings, cars, tornado bombers, petrol pumps, breakfast cereal, etc. etc.", ασήμαντες λεπτομέρειες, η siciliano δίνει ρέστα, ο δίσκος είναι εξαιρετικός και θα κυκλοφορήσει στις 30 Μαΐου. Η siciliano κι ο herbert έχουν κι άλλο άλμπουμ έτοιμο, το δεύτερο προσωπικό [της με τίτλο Slappers], για τον Αύγουστο. Απ' τον Απρίλιο ξεκινούν να περιοδεύουν, μακάρι να φιλοτιμηθεί να τους φέρει κάποιος κι από δω...Το Something Isn't Right ξεκινάει σα να σαμπλάρει το Last Christmas [με λίγο πιο φάνκι ρυθμό, ίδιο ακριβώς!], ενώ το Harmonise είναι απλά το καλύτερο τραγούδι που έχει γράψει ο Herbert [ένας ύμνος στα Ups and Downs, απ' τα τραγούδια που θα χαρακτηρίζουν το φετινό καλοκαίρι, ένα αριστούργημα...].

ψυχοσάββατο








Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2006

chosen lords

Κυκλοφορεί τον Απρίλιο το νέο άλμπουμ του Richard James, η πρώτη φορά που μαζεύει κομμάτια απ' τη σειρά των δυσεύρετων Analord 12ιντσων σαν AFX, ξαναδουλεμένα, με πιο πολύ ρυθμό και acid ήχους [που με τρελαίνουν]. Επιλέγει 10 απ' τα κομμάτια που -σαν ήχος- έχουν σημαδέψει την προηγούμενη δεκαετία, στο καλύτερο άλμπουμ του [νομίζω], απ' την εποχή του Surfing On Sine Waves...
[Μόνο σε CD]

[.|.]


art attack is back!

μπιούτιφουλ


Μπορούν δύο post να σου φτιάξουν τη μέρα; Μπες εδώ για να σου φτάσει το χαμόγελο ως τα αυτιά, μπορεί να έχει σκόνη και καταχνιά [το Σύνταγμα είναι σαν Δουβλίνο], αλλά λάμπει η οθόνη! Διάβασε κι αυτό το γράμμα, δεν μπορεί να μην σου πάει καλά η μέρα, "άσε τον παλιόκοσμο να λέει"...

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2006

?!

.

swear what?

Ο έρωτας. Γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού, γένους ανυπεράσπιστου
Φαίνεται ότι είμαι ντιπ αναίσθητος, αλλά δεν βρήκα το Brokeback Mountain ούτε συγκλονιστικό ούτε σπαραξικάρδιο, ίσως γιατί όλοι οι καταπιεσμένοι έρωτες είναι κάπως έτσι, σιγά να μην χρειάζονταν οι δύο καουμπόηδες να το πιστοποιήσουν. Βέβαια, αυτή η «απαγορευμένη, καταπιεσμένη, αμαρτωλή» αγάπη που πλανάται σαν μυστικό ανομολόγητο σε όλη τη διάρκεια της ταινίας [όπως πρόσεξε κι ο Νικήτας δεν ακούγεται ούτε σε μια στιγμή η λέξη love] κάνει την τελευταία ατάκα ηφαίστειο: «Jack, I swear». [Swear what? I swear I loved you? I swear I will love you forever? Swear in the name of love?] Ε λοιπόν, αυτό είναι το μόνο που κουβάλησα στο σπίτι απ’ όλη την ταινία, το τέλος, τα έχω ξεχάσει όλα τα ενδιάμεσα.
Δεν ήταν το Brokeback Mountain ξεχωριστό, ήταν μια καλή ταινία που μιλάει για αγάπη. Κι η αγάπη είναι μία και μοναδική, δεν πάει να αγαπάς γυναίκα, άντρα, το σκύλο ή τη γάτα σου, τα λουλούδια στη γλάστρα σου [έχω μια γειτόνισσα που αγαπάει τα γεράνια πιο πολύ απ’ τα εγγόνια της, της ξεράθηκε ένα με τον παγετό και ακόμα το πενθάει…].

μουσείο



drowing in a sea of love

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2006

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2006

extracurricular hymns


Tα μισά σχεδόν τραγούδια στο νέο άλμπουμ των Loose Fur [που έχει τίτλο Born Again In The USA] αναφέρονται στο Χριστό, είναι πολύ περίεργη η αίσθηση ν' ακούς τον Jim O' Rourke να παρουσιάζεται σαν αναγεννημένος χριστιανός, είναι κι ο τίτλος του δίσκου που σε μπερδεύει. Κι εννοείται ότι δεν είναι απλά ένα αστείο. Ο Χριστός έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μερικά απ' τα χειρότερα κομμάτια της ροκ δισκογραφίας, εδώ όμως, στα 30 και κάτι λεπτά που διαρκεί το άλμπουμ τολμούν να τον προσεγγίσουν διαφορετικά, με έναν τρόπο αιρετικό, που είναι ζήτημα ημερών να τον πάρουν είδηση και να αρχίσουν τα γαυγίσματα. Tο ίδιο και τις Δέκα Eντολές, που τις απαριθμούν λες και κάνουν εκφώνηση του πίνακα επιτυχιών, σχεδόν ραπάροντας, με σφήνα το σχόλιο στην τέταρτη εντολή "Sabbath? -my only day to sleep in late". Στο Ruling Class ο Χριστός παρουσιάζεται σαν ένα τζάνκι, εθισμένο στο κρακ, πίσω από σφυρίγματα και ρυθμό hillbilly που θυμίζει την [κακή] μουσική του Brokeback Mountain. Παρακάτω, είναι ένας γλοιώδης γιάπης σε "supper with the upper management of a new regime", ενώ στο "Stupid As The Sun" κρεμασμένος στο σταυρό ικετεύει να τον κατεβάσουν, πρόθυμος να ανταλλάξει το μαρτύριό του με μια προσφορά "from another guy that's starting to look good right now". Κλείνοντας το Thou Shalt Wilt ο Rourke ωρύεται: "Δεν θα έχεις άλλο Θεό, παρά μόνο εμένα", κανιβαλίζοντας τις δέκα εντολές, ό,τι πρέπει για να ζωντανέψει τη φετινή άνοιξη. Πάσχα έρχεται, ο δίσκος βγαίνει σύντομα στα δισκάδικα, μυρίζει ήδη μπαρούτι..

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2006

χωρίς δίπλωμα

Δευτέρα πρωί. Για "καλή μέρα και καλή εβδομάδα" μου πήραν το αυτοκίνητο, άδεια, δίπλωμα, πινακίδες και με ανέκριναν κανονικά [μα με 170; -τι να κάνω, δεν πάει άλλο το ρημάδι...], έκαναν σύσκεψη για να αποφασίσουν αν θα μου τη χαρίσουν [δεν μου τη χάρισαν], μου έδωσαν ραντεβού στο δικαστήριο και μου ευχήθηκαν καλή τύχη.
Τρία ξενύχτια στη σειρά παραήταν, χθες το βράδυ που είχα κανονίσει να πάω στο Gagarin αποφάσισα να μην ενδώσω στο Φλωρινιώτη και τα ποτ πουρί ελληνικής τσόντας, σκόπευα να μείνω μέσα και να κοιμηθώ νωρίς, αλλά κατέληξα να δω ολόκληρο το Fame Story και να έχει πάει 4 το πρωί και να μην έχω κλείσει πάλι μάτι. Όταν το έγραφα για να το περάσω [αλλά με πρόλαβε ο ύπνος] στο Filmnet έπαιζε πορνοταινία, ήταν που σκόπευα να μείνω μέσα για να γλιτώσω απ' την τσόντα και την κακογουστιά, στο Fame Story guest ήταν οι Boney M!
Στο Fame Story 4 έχουν διαλέξει μόνο γκόμενες με προδιαγραφές Playboy [μία έχει προλάβει κι έχει ποζάρει, αν δεν κάνω λάθος], από μουνί φωνάρες, σε πρώτη ακρόαση για τα μπάζα, μόνο μία ακουγόταν. Η πιο άσχημη. Τους άντρες δεν τους σχολιάζω γιατί μόνο έναν θυμάμαι, κι αυτόν επειδή τον έλεγαν Τάσο Μικρούλη. Πιο πολύ με εντυπωσίασε η επιτροπή που έβαλε γερές βάσεις για την επιτυχία -οι αρσενικοί κριτές πιθανόν να ξεπερνούν τα 400 κιλά σύνολο- και κάποια που βγήκε και τραγούδησε ημίγυμνη, με προφορά βουλγάρας, η οποία όταν την έβριζαν χτύπαγε τα χέρια με ενθουσιασμό, προφανώς γιατί δεν καταλάβαινε τι της έλεγαν. Μια χαρά ήταν, ωραία ατμόσφαιρα, η Αλιμπέρτη είχε ντυθεί ονειροπαγίδα και μας φλόμωσε στο άι λάιβ γιου [που ακουγόταν πιο πολύ σαν άι στο διάολο] -ποιος το σκέφτηκε; συγχαρητήρια- και στο άι λίβ γιου [τουλάχιστον αυτό δεν σε φρίκαρε, ήταν το σύνθημα για να πέσουν διαφημίσεις]. Χθες το βράδυ το Fame Story ξεπέρασε σε θεαματικότητα το ντέρμπι και στα ραδιόφωνα το πρωί κάποιος ανέλυε το φαινόμενο, "είναι μια σημαντική εκπομπή, ίσως και η πιο σημαντική της ελληνικής τηλεόρασης" [!]
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ! Tο Fame Story!

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2006

βάσι

το δεκαεπτά

Την τελευταία φορά που άκουσα νέα του ήταν πριν από δέκα χρόνια, που έκαψε ένα εκατομμύριο λίρες σε εκείνο το ντοκιμαντέρ του Gimpo, Watch the K-Foundation Burn a Million Quid. Ο Bill Drummond ήταν το μισό των KLF, των Timelords, των Justified Ancients of Mu Mu. Έφτιαξαν δυο [σπουδαία] άλμπουμ πριν από 15 χρόνια-το White Room και το Chill Out- και, μεθυσμένοι απ' τη δημοσιότητα, αποφάσισαν να καταστρέψουν την καριέρα τους. Την κατέστρεψαν μαζί με το φιλμ και ένα εκατομμύριο λίρες. Το φιλμ καλά το έκαναν, γιατί ήταν απ' τα πιο βαρετά 50 λεπτά που αποτυπώθηκαν σε σελιλόιντ, χωρίς ήχο στο μεγαλύτερο μέρος του ["για να μπορεί το κοινό να συζητάει για τα μάτσα με τα πενηντόλιρα που απανθρακώνονταν μπροστά στα μάτια του"!] και καλλιτεχνική αξία μηδενική. O Gimpo πρόλαβε κι έσωσε μια κόπια γυρισμένη σε Super 8, με άθλιο ήχο [οι διάλογοι όπου υπάρχουν δεν ακούγονται] και την περιφέρει από τότε σε φεστιβάλ και 'art events' ----ο Drummond είχε δηλώσει ότι την κατέστρεψαν επειδή το κοινό δεν πείστηκε ότι έκαψαν πραγματικά τα λεφτά, "έπρεπε να είχε πίστη, παρά αποδεικτικά στοιχεία"! Κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει τι είχε συμβεί, προφανώς γιατί κανέναν δεν ενδιέφερε να ασχοληθεί.
Πρόσφατα που βρήκα μια remixed έκδοση του Chill Out [ακόμα πιο καλή] και κατέβασα το White Room με όλα τα remixes, αναρωτιόμουν τι να γίνονται, έψαξα, αλλά μόνο κάτι επανακυκλοφορίες από παλιές δουλειές τους έβρισκα σε αμερικάνικες εταιρίες.
Χθες διάβασα ότι ο Drummond ετοιμάζει ένα νέο project στη Στοκχόλμη: Από 13 μέχρι 25 Μαρτίου θα παρουσιάσει άλλη μια εκκεντρικότητά του, με τίτλο The 17. Δηλαδή μια χορωδία με επαγγελματίες κι ερασιτέχνες, που θα τραγουδάνε ξεπερνώντας τα όρια της μελωδίας, του ρυθμού και της αρμονίας, χωρίς κανόνες, η οποία δεν θα ηχογραφηθεί, δεν θα παρουσιαστεί μπροστά σε 'συμβατικό' κοινό, θα την περιφέρει σε σχολεία, φυλακές, γάμους και κηδείες [!] μαζί με το εργαστήριο, την γκαλερί και το δωμάτιο για πρόβες και ζητάει επίδοξους τραγουδιστές να συμμετέχουν. [Σιγά να μην συνήλθε...].
admin@the17.org και ο θεός βοηθός.

endless not


Είδηση: Ο πολιτισμός σε κίνδυνο [λέει], οι Throbbing Gristle επιστρέφουν στη δισκογραφία μετά από 25 χρόνια, με νέο στούντιο άλμπουμ με τίτλο Part Two και τίτλους κομματιών που αν τους μεταφράσεις στα ελληνικά νομίζεις ότι σου κάνουν πλάκα [το σκουλίκι περιμένει τη σειρά του, η παγίδευση του κουνελιού, μη ατελείωτο...]. Κυκλοφορεί στις 20 Μαρτίου και οι 1000 πρώτες κόπιες του CD θα περιέχουν κι ένα τοτέμ μινιατούρα. Δεν ξέρω γιατί δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα αυτών των reunions -για όνομα του θεού, μου έλεγε ο Φ. χθες το βράδυ, μιλάμε για τους Throbbing Gristle, πού το βλέπεις το μεμπτό; Οι Throbbing Gristle δεν ήταν αυτοί που τραγουδούσαν i've got a little biscuit tin / to keep your panties in? Όταν διαλύθηκαν, ήμουν πολύ μικρός, πού να το θυμάμαι; Μια φορά προσπάθησα να τους παίξω σ' ένα πάρτι και κόντεψαν να με λυντσάρουν, αυτό δεν το ξεχνάω, μου είχαν "φάει" και το βινίλιο. Μα Part Two, δεν μπορούσαν να σκεφτούν πιο βαρετό τίτλο;

oh-n-eida!


1.The Oneida Community was a Christian socialist society established in 1848 in Oneida, N.Y., by John Humphrey NOYES. Its members, who held property in common and believed in human perfectibility, were sometimes called Bible communists and perfectionists. They also practiced complex marriage, an arrangement whereby all the men and women of a community are husband and wife to one another; this system aroused local hostility. Prosperous in agriculture and manufacturing, the community nevertheless experienced intense internal disagreements and reorganized in 1881 into a joint-stock company; this ended the social experiment. A silver-plate manufacturing enterprise continued successfully.
2.(n) Oneida (a member of the Iroquoian people formerly living east of Lake Ontario) / (n) Oneida (the Iroquoian language spoken by the Oneida)
3.Oneida is a town located in Outagamie County, Wisconsin.
4.Oh-n-eida!

oneida @ underworld, 18.2.05


hard candy

[all arounder...]

[double lock]

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2006

moondog tribute


Αυτός ήταν ο Moondog, μια απ' τις cult φιγούρες της Νέας Υόρκης για αρκετές δεκαετίες, απ' τους πρωτοπόρους του μινιμαλισμού και της αβαντ γκάρντ σκηνής της, κυκλοφορούσε στους δρόμους σαν βίκινγκ με τεράστια γενειάδα, φορώντας ένα κράνος με κέρατα, ντυμένος με αυτοσχέδια ρούχα που έκαναν τη φιγούρα του ακόμα πιο εκκεντρική απ' τη μουσική που έπαιζε, τυφλός από 17 χρονών. Η γωνία της 54ης Οδού και Λεωφόρου έμεινε γνωστή σαν "γωνία Moondog", εκεί έπαιζε αυτοσχέδια ντραμς και πλήκτρα, απαγγέλλοντας την ποίησή του, πιστός καλλιτέχνης του δρόμου μέχρι το τέλος της ζωής του, παρ' όλο που η φήμη του ήταν τόσο μεγάλη, που θα μπορούσε να έπαιζε οπουδήποτε είχε θελήσει. Ο διάσημος αρθρογράφος Walter Winchell, ο Alan Freed, o Leonard Bernstein είχαν επιχειρήσει να τον πείσουν να φύγει απ' το δρόμο, αλλά δεν τα κατάφεραν. Τον Freed τον είχε μηνύσει μάλιστα, επειδή είχε ονομάσει το σόου του Moondog! Ο ίδιος συστηνόταν σαν Moondog απ' το Sasnak, ένα μυστηριώδες μέρος που δεν ήταν τίποτ' αλλο απ' την αντεστραμμένη γραφή του Κάνσας, όπου είχε γεννηθεί το 1916. Ο Moondog υπήρξε σεβάσμια [με την κυριολεκτική έννοια της λέξης] φιγούρα μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Steve Reich και ο Philip Glass τον χαρακτήρισαν "δημιουργό της έννοιας μινιμαλισμού" [κάτι που ο ίδιος δεν αποδεχόταν, τους απάντησε ότι η μουσική του στηρίχτηκε στις φούγκες του Μπαχ], δήλωνε πως δεν άκουγε ποτέ μουσικά κομμάτια άλλων γιατί τα έβρισκε γεμάτα "απροσδιόριστα" λάθη, θεωρούσε τον εαυτό του κλασσικιστή που είχε σκοπό να δημιουργήσει "the art of concealing art, maximum effect but with minimum means" -την τέχνη της κρυφής τέχνης, το μέγιστο αποτέλεσμα με τα ελάχιστα μέσα...Κάποια στιγμή ο Charlie Parker του ζήτησε να συνεργαστούν, αλλά δεν πρόλαβαν, λίγες μέρες μετά ο Parker πέθανε! [Ο Moondog του αφιέρωσε λίγο αργότερα το Bird's Lament]...Πέθανε το 1999, πριν προλάβουν να γυρίσουν το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του. Αυτές τις μέρες η γαλλική εταιρία Trace κυκλοφορεί ένα tribute άλμπουμ με συμμετοχές 18 συνθετών: NORMAN BAMBI, JEAN JACQUES BIRGΙ, DRAGIBUS, DAVID FENECH, GROUPE D'ESSAI N°3, ILLICHT, KONKI DUET, STEFAN LAKATOS, GUILLAUME LOZILLON, MAMI CHAN, MARKUS MUENCH, XENIA NARATI, LES PRODUCTIONS DE L'INVISIBLE, PUSSE, JOSEPH RACAILLE, LAURENT SAIET SAMON TAKAHASHI, HERVE ZENOUDA...Το πραγματικό του όνομα ήταν Louis Hardin. [Περισσότερα για τη ζωή και το έργο του στο επίσημο site του].

it's a fine day, people open windows...

Άνοιξη? Απόψε οι Oneida στο Underworld, μετά τις 11.30 ο James Lavelle στο bios.

..


Αν σε κερνούσα μπύρες και σ' αγκάλιαζα στο τέλος, αν σου μιλούσα όπως ήθελες και σου'λεγα ότι ήθελες ν' ακούσεις, αν δεν καθόμουν με τις ώρες να ερμηνεύω τους θανάτους σου, αν ήμουνα κωλόπαιδο, το τίποτα, ένα τέρας, θα ήμουνα μόνο άξιος χειραψίας, κυρία τάδε;
[όχι, δεν το ξεχνάω, μαζί με του κωνσταντίνου βήτα είναι οι καλύτεροι ελληνικοί δίσκοι που έχουν κυκλοφορήσει τελευταία, www.koreydro.gr]

χοτ τσιπ


Είναι ο δεύτερος δίσκος του 2006 που αντέχεται να τον ακούσεις ολόκληρο [ο πρώτος είναι ο πολύ καλός των Liars]. Δεν θέλω να πως κακίες, έψαχνα για ένα πραγματικά καλό άλμπουμ απ' τα "δυνατά χαρτιά" τελευταία και δεν έβρισκα, μόνο συμπαθητικές παρουσίες αλλά από μουσική σκέτη πλήξη [δες Cat Power, Beth Orton, να μην κοροϊδευόμαστε, τους μοιράζουν επιεικώς 7άρια αλλά ούτε τη βάση δεν πιάνουν]. Το νέο των Hot Chip το προτείνω χωρίς καμία επιφύλαξη. Πολύ καλύτεροι απ' το ντεμπούτο τους, ένα εξαιρετικό ποπ άλμπουμ που ξεχωρίζει απ' την πρώτη ακρόαση. Έχουν ξεπατικώσει τον Prince του Controversy, αλλά σε μια εποχή που όλοι νιαουρίζουν ή χτυπιούνται με άγριο ροκ να και κάτι απλό και όμορφο που μυρίζει άνοιξη. The Warning, έτσι είναι ο τίτλος του, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, κάτι της προκοπής, είχα αρχίσει να απελπίζομαι...

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2006

...


ένα cd για την άνοιξη
never want to see you again-alex smoke
disconnect the dots-of montreal
boy from school-hot chip
stay beautiful-stacs of stamina
my hands up-trespassers william
fix it-grizzly bear [solex mix]
oh mandy-the spindo band
housewive's choice-derrick and patsy morgan
twisted lover-billie ray martin
la duchess ann-safety scissors
leave me alone-ellen allien + apparat
i only have eyes for you-martina topley bird
hold u-ayatollah
everyday-the main attraction
tosca-heidi bruehl (sa-ra remix) ft. samia farah
live with me-massive attack
erostika-conrad newholmes
sunday school-levy

.

tom vek


Ποιος θα τον φέρει στην Αθήνα; 'Οχι άλλους Violent Femmes και Fun Loving Criminals, please!

spyweirdos


DOK / Spyweirdos – Wetsound orchestra
Το Wetsound Orchestra αποτελεί το νέο, παράλληλο project του Spyweirdos και αποτυπώνει μια ενότητα σκοτεινής electronica. Συμπαγείς φόρμες, που διαποτίζονται, όμως, από στοιχεία ρευστότητας και «λάθους» και γεωμετρημένοι ρυθμοί που συναντούν clicks, drones και αφηγηματικά strings.
ACOUSMATIC
Είναι ο ήχος που ακούγεται χωρίς να είναι αντιληπτή η πηγή του – μια αόρατη πηγή ήχου. Ο όρος acousmatic αναφέρεται σε μια θεωρητική και πρακτική μέθοδο σύνθεσης, σε συγκεκριμένες συνθήκες ακρόασης και στρατηγικές αναπαραγωγής του ήχου. Οι βάσεις του προσάπτονται στον Πυθαγόρα ο οποίος δίδασκε του μαθητές του πίσω από ένα διαχωριστικό, ώστε να επιβάλλει σε αυτούς να συγκεντρωθούν μόνο στο μήνυμα των λέξεων του. Το 1955, στα πρώτα βήματα της music concrete, ο συγγραφέας Jerome Pignut χρησιμοποίησε τον όρο acousmatic για να προσδιορίσει ακριβώς αυτό – έναν ήχο που ακούγεται αλλά η πηγή του είναι κρυφή. Καλύπτοντας ‘πίσω’ από ένα ηχείο κάθε οπτικό στοιχείο που μπορεί να συνδεθεί με το αντιλαμβανόμενο μουσικό ήχο, η acousmatic art παρουσιάζει τον ήχο γυμνό, χωρίς αιτιολογική ταυτότητα, παράγοντας ένα ρεύμα από μουσικές εικόνες που μιλούν κατευθείαν στη ψυχή του ακροατή.
TRANSPARENT
Είναι ένα μουσικό έργο 60 λεπτών γραμμένο για acousmatic αναπαραγωγή. Βασίζεται στην ψηφιακή επεξεργασία προ-ηχογραφημένων μουσικών σημάτων, αποτελούμενα από ηχογραφήσεις φλάουτου, σαξοφώνου, φωνής και περιβαλλοντικών ήχων. Το έργο κινείται μεταξύ των συνόρων της ηλεκτροακουστικής μουσικής ψάχνοντας διαφορετικές αναπαραστάσεις της χροιάς των παραπάνω οργάνων και των συνόρων της περιβαλλοντικής σύνθεσης με πρόθεση να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον για το φυσικό ηχητικό μας κόσμο. Πάνω από όλα όμως είναι μια ατελείωτη αναζήτηση για μια διαφορετική μουσική γλώσσα - ένας δυνατός πειρασμός που εύκολα ακολουθείται στα μουσικά studio της εποχής μας.
DOK
Είναι ο Δημήτρης Μπαρνιάς, μουσικός προγραμματιστής και σχεδιαστής ήχου. Ο Δημήτρης ασχολείται με τη μουσική παραγωγή και πρόσφατα αποφοίτησε από το City University του Λονδίνου έχοντας σπουδάσει κοντά στο Simon Emerson και το Jim Grant την αισθητική της ηλεκτροακουστικής μουσικής και επεξεργασία μουσικών σημάτων. Τώρα ζει και εργάζεται στην Ελλάδα όπου απολαμβάνοντας μια σχεδόν ήσυχη ζωή...
[απόψε, στο μικρό μουσικό θέατρο, 6 ευρώ]

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2006

το φιλί

unrighteous love


Όταν ήμουν μικρός, με φώναζε η αδελφή του παππού μου κάθε φορά που ήθελε να της γράψω τα ονόματα των νεκρών της, για να τα πάει στην εκκλησία. Αυτά περίπου που έγραφε κι η γιαγιά μου. Γέμιζαν ένα χαρτί με τα ίδια ονόματα, ένα κατεβατό με γονείς, αδέλφια, συγγενείς, όλους λίγο πολύ τους είχα ακουστά και τους ήξερα. Μόνο έναν είχαν διαφορετικό. Κάποιον Σωτήρη. Τον έβαζε στο τέλος η αδελφή του παππού μου, αλλά ποτέ η γιαγιά μου. Είχα ρωτήσει κάποια φορά ποιος είναι αυτός, μου είχε απαντήσει ο νονός μου και με είχε καλύψει. Για πολλά χρόνια τον Σωτήρη τον ήξερα σαν νονό.
Η αδελφή του παππού μου ήταν μια γεροντοκόρη, ιδιότροπη, δύσκολος άνθρωπος, που δεν συμπαθούσε τα παιδιά [έτσι φαινόταν, έπρεπε να περάσουν χρόνια για να μας δείξει ότι μας αγαπούσε] πάντα ντυμένη με μαύρα απ’ την κορυφή ως τα νύχια. Πένθος δεν είχαμε στην οικογένεια, δεν καταλάβαινα γιατί τα φορούσε, μια φορά που την ρώτησα μου είπε γιατί δεν έχω άλλα, θα πρέπει πάλι να με είχε καλύψει γιατί δεν ξανα-αναρωτήθηκα. Όταν γέρασε πολύ και δεν μπορούσε να συντηρηθεί μόνη της κανείς δεν την ήθελε στο σπίτι του, πολύ παράξενη για να την ανεχθείς, μόνο ανίψια είχε κι αυτά κόντευαν την τρίτη ηλικία, θα πρέπει να ήταν πάνω από 85 όταν βγήκε ξυπόλυτη στο χιόνι για να πάρει ξύλα για τη φωτιά και έπαθε κρυοπαγήματα. Δεν φόρεσε παπούτσια, γιατί φοβόταν να μην γλιστρήσει, όταν την πήγαμε στο γιατρό τα δάχτυλά της ήταν νεκρά. Η κατάσταση ήταν τραγική, χρειαζόταν κάποιον να τη φροντίσει γιατί δεν μπορούσε πια να περπατήσει, κι ήταν τόσο μεγάλη που ήταν αδύνατο να επιβίωνε μόνη της. [Μόνος και άρρωστος, ο τρόμος του εργένη].
Μετά από συγγενικό συμβούλιο δέχτηκε κάποιος ανιψιός να την πάρει σπίτι του [μαζί με όλη της την περιουσία] και να την φροντίσει μέχρι να πεθάνει, του ευχήθηκαν όλοι καλή τύχη και ανακουφίστηκαν που την ξεφορτώθηκαν, γιατί η αλήθεια είναι ότι η αδελφή του παππού μου ήταν μια πολύ παράξενη γριά.
Όταν την ξαναείδα ήταν σχεδόν 90, αλλιώτικη, πιο ήρεμη, είχε σχεδόν γλυκάνει. Κι είχε βγάλει τα μαύρα. Όταν παρουσιάστηκε με το άσπρο φουστάνι δεν την αναγνώρισα! Ήμουν μεγάλος πια, είχε ζητήσει να με δει γιατί κάτι με ήθελε, με φίλαγε και με ξαναφίλαγε και εγώ δεν πίστευα ότι επρόκειτο για την ίδια γριά.
Ήθελε να μου εξηγήσει ποιος ήταν ο Σωτήρης. Και για ποιο λόγο πενθούσε για πάνω από 70 χρόνια. «Θυμάσαι τι με είχες ρωτήσει όταν ήσουν μικρός;». Δεν θυμόμουν...
Δεν μπορείς να ξέρεις τι πόνο κουβαλάει ο καθένας μέσα του, πόσο μπορεί να τον έχει σημαδέψει ο έρωτας, αυτή η γριά που θεωρούσαμε όλοι ανέραστη και σκληρόκαρδη είχε θυσιάσει μια ζωή στην ανάμνηση ενός έρωτα. Απαγορευμένου έρωτα. Και με άδοξο τέλος. Όταν άκουσα την ιστορία που μου εκμυστηρεύτηκε [κοινό μυστικό, αλλά απ’ αυτά που δεν ξεστομίζει κανείς σε κλειστές κοινωνίες, άσε που είχαν περάσει και τόσα χρόνια και είχε ξεχαστεί] συγκλονίστηκα, είχε ερωτευτεί τον πρώτο της ξάδερφο, κλέφτηκαν, αλλά τους βρήκαν και τους γύρισαν πίσω. Την έστειλαν αλλού να τον ξεχάσει, τους κρατούσαν χωριστά, τους έκαναν μάταια προξενιά. Μετά ήρθε ο πόλεμος. Ο Σωτήρης πήγε και σκοτώθηκε απ’ τους πρώτους, κι αυτή έμεινε χήρα για μια ζωή. Δεν δέχτηκε να ξαναπαντρευτεί, έκαψε τα προικιά της, φόρεσε μαύρα και δεν τα ξανάβγαλε, κατάλαβες, με ρώτησε, γιατί έμεινα μαγκούφα στη ζωή;
[δεν ξέρω γιατί τη θυμήθηκα απόψε, μιλάγαμε με μια φίλη για ανυπεράσπιστους έρωτες και ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό. Αυτή ήταν η γιαγιά μου η Αικατερίνη. Έτσι ακριβώς την έλεγαν, Αικατερίνη...].
[to sensualmonk].

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2006

big. and little

“In the bald and barren north, there is a dark sea, the Lake of Heaven. In it is a fish which is several thousand li across, and no one knows how long. His name is K'un. There is also a bird there, named P'eng, with a back like Mount T'ai and wings like clouds filling the sky. He beats the whirlwind, leaps into the air, and rises up ninety thousand li, cutting through the clouds and mist, shouldering the blue sky, and then he turns his eyes south and prepares to journey to the southern darkness.
The little quail laughs at him, saying, 'Where does he think he's going? I give a great leap and fly up, but I never get more than ten or twelve yards before I come down fluttering among the weeds and brambles. And that's the best kind of flying anyway! Where does he think he's going?" Such is the difference between big and little.”
- From
The Chuang Tzu

bloody valentine


Η δύναμη της αγάπης-Κωνσταντίνος Βήτα All is full of love-Bjork Dance me to the end of love-Leonard Cohen Too much love-LCD Soundsystem I feel love-Donna Summer Addicted to love -Robert Palmer Love me do-The Beatles I love to love-Tina Charles Make love-Daft Punk True love ways-Buddy Holly Baby Do I love you?-The Ronettes I love you for sentimental reasons-The Righteous Brothers That’s the way love goes-Janet Jackson Pride in the name of love-U2 Pashernate love-Morrissey I specialize in love-Jefferson Airplane Chapel of love-Darlene Love Like someone in love-Bjork Woman in love-Barbra Streisand A love like yours-Ike + Tina Turner Satellite of love-Lou Reed Dedicated to the one I love-The Mamas And the Papas Computer love-Kraftwerk Love will tear us apart-Joy Division Let there be love-Oasis To know him is to love him-The Teddy Bears Lay all your love on me-Abba I love how you love me-The Paris Sisters My one and only love-Louis Armstrong I’ll love you until the end of the world- Nick Cave & The Badseeds Bye Bye Love-Simon & Garfunkel Kiss my love goodbye-Bettye Swann Somebody to love-Jefferson Airplane Love you-Syd Barrett Friday I’m in love-The Cure Tainted love-Soft Cell One love-Bob Marley Love buzz-Nirvana What now my love-Frank Sinatra Forbidden love-Madonna Love kills-Ramones Sea of love-The Platters Crazy little thing called love-Queen Fell in love with a girl-White Stripes I will always love you-Whitney Houston Oh my love-John Lennon Hello I love you-The Doors The power of love-Frankie Goes to Hollywood My love is growing-Marvin Gaye I just called to say I love you-Stevie Wonder I’m not in love-10CC Any love-Rufus and Chaka Khan Love you madly-Cake I fell in love with a dead body-Antony and the Johnsons Perfect love-Simply Red Love from outer space-AR Kane I’d rather leave when I’m in love-Dusty Spingfield Secret Love-Bee Gees Mysteries of love-Julee Cruise That’s the way love is-Ten City I don’t love anyone-Belle and Sebastian Love her madly-The Doors Love song-The Cure Playground love-Air Two for the love of one-Steppenwolf You say you don’t love me-Buzzcocks Love is like blood-Killing Joke Love kills-Joe Strummer Strange love-Depeche Mode Wholla lotta love-Led Zeppelin Do you love me?-Contours Hit on the heels of love-Throbbing Gristle Love me tender-Elvis Presley F.e.e.l.i.n.g.c.a.l.l.e.d.l.o.v.e.-Pulp Mad love-Muddy Waters Our love lies-Swan Stop! In the name of love-The Supremes Share your love with me-Aretha Franklin Crazy love-Colder To love somebody-Janis Joplin I love you-Julian + The Larks Love train-The O’Jays Is it love-Machine Love Song with aneurysm-Aidan Smith It’s only love-Simply Red I love that man-Devendra Banhart Light of love-T-Rex Give a reason to love you-Portishead Temple of love-Sisters of Mercy Saving all my love for you-Whitney Houston A strange king of love-Peter Murphy Love fool-Cardigans You can’t hurry love-The Supremes Do you love me? Nick Cave and The Badseeds Only love can break a heart-Gene Pitney To wait for love-Tony Orlando I’ll never fall in love again-Dionne Warwick Only love can break your heart-St Etienne Love + Music-Piano Magic Gypsy love-Silver Apples Got love if you want it-The Kings I’m still in love with you-Al Green One love-The Stone Roses La la love you-Pixies Dirty love-Motorhead Your love-Supergrass Miracle of love-Eurythmics Sunshine of your love-Ella Fitzerald Everyday I love you less and less-Kaiser Chiefs Best of my love-The Eagles Love song for a stranger-Joan Baez What now my love-Sonny & Cher I want to know what love is-Foreigner All out of love-Air Supply When I fall in love-Nat King Cole I love your lovin’ ways- Nina Simone How deep is your love-Bee Gees The greatest love of all-George Benson One love-The Prodigy The desperate kingdom of love-PJ Harvey Love and some verses-The Libertines I love you-The Charlatans I love you cause you look like me-Ponys Love supreme-Robbie Williams Is this love-Clap Your Hands and Say Yeah! Can’t get enough of your love baby-Barry White Ten storey love song-The Stone Roses No love lost-Joy Division Another love song-Queens of the Stone Age We Love you-Rolling Stones Give my love to Rose-Johnny Cash Love changes everything-Climie Fisher It must be love-Madness I want your love-Chic One love-Massive Attack Justify my love-Madonna Who do you love?-Bo Diddley Love builds up-Electrelane Ever fallen in love-Buzzcocks Slow love-Prince Win your love for me-Sam Cooke Love is stronger than pride-Sade Love missile F1-11-Sigue Sigue Sputnik The other side of love-Yazoo What time is love?-The KLF Love bizarre triangle-New Order When love breaks down-Prefab Sprout I love you-The Bees Suffocated love-Tricky Machine is bored with love-Add N To X Leash called love-The Sugarcubes Love now or leave me later-Marvin Gaye Sowing the seeds of love-Tears For Fears Love love love-The Organ The one I love-REM This love of mine-Van Morrison Agonised by love-Clan of Xymox To love somebody-Nina Simone Don’t love you-TV on the Radio Got to have your love-Mantronix This is not a love song-PIL I need love-LL Cool J Loves comes quickly-Pet Shop Boys Love-John Lennon I love my man-Bent The man I love-Billie Holliday The one I love-David Gray Hounds of love-Kate Bush L-O-V-E-Nat King Cole I wanna fall in love-Chris Isaak Message of love-The Pretenders Your love is king-Sade So in love-OMD The murder of love-Propaganda You got the love-Candy Staton What about love-Faithless Love is the drug-Roxy Music Trapped love-The Cramps I’ve got my love to keep warm-Billie Holliday Bastard in love-Black Flag Length of love-Interpol My love paramour-Cocteau Twins Seasons in love-Level 42 Accidentally in love-Counting Crows I love you always-Travis Let love rule-Lenny Kravitz Love letters-Alison Moyet Fade into you-Mazzy Star