Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2005

...(.)...

Δεν ήξερα ότι υπάρχει κι ελληνικό συγκρότημα με το ευφάνταστο όνομα zzz [δεν είναι ειρωνικό σχόλιο, αλήθεια μου αρέσει]! Ελπίζω να μην προφέρονται ίδια τα ζζζ και να μην έχουν [και αυτοί] σχέση με λαθρέμπορους και παρανομίες...
Απόψε live οι Mogwai κι ο Apparat, σε διαφορετικά σημεία, εύχομαι και διαφορετικές ώρες! Ο Apparat στο bios, οι Mogwai στο φεστιβάλ του ΣΥΝ [Πλατεία Πρωτομαγιάς, Πεδίο Άρεως], αυτός ο Σεπτέμβριος θα μας στείλει στο σανατόριο. Exhausting [but i like it]...
Μα είναι δυνατόν να έχει περάσει η αποψινή εμφάνιση των Mogwai απαρατήρητη; Και πώς εξηγείται να κάνουν οι fans από Θεσσαλονίκη ολόκληρο ταξίδι για να τους δουν και οι Αθηναίοι να μην το έχουν πάρει είδηση;

caribou antipyretic

Χθες το βράδυ:
-Στα όρια της κατάρρευσης [με 39 πυρετό] πήγα στο live των Caribou-ex-Manitoba και όχι μόνο άντεξα μέχρι το τέλος, αλλά ξέχασα ότι είχα πυρετό [!] μέχρι τη στιγμή που βγήκα απ' την πόρτα του bios. Ευτυχώς, σήμερα με ξέχασε ο πυρετός. [Οι Caribou είναι κάτι σαν αντιπυρετικό].
-Πολύ δυναμική εμφάνιση, είναι απ' αυτά τα συγκροτήματα που είναι καλύτεροι στα live απ' ότι στα άλμπουμ τους. Τους εκτιμούσα, αλλά χθες τους εκτίμησα ακόμα περισσότερο. Κι όχι μόνο γιατί μου φόρτσαραν τα αντισώματα...
-Διαπίστωσα ότι τα δύο drum kits μπορούν να σου τινάξουν τη γρίππη στον αέρα.
-Για μια στιγμή μου θύμισαν μια συγκλονιστική εμφάνιση των Spacemen 3 και αν δεν ντρεπόμπουν θα είχα βάλει τα κλάματα. [Τα είχα βάλει έτσι κι αλλιώς απ' τους καπνούς και τον πυρετό, αλλά δεν πιάνεται].
-Ο Dan Snaith ήταν αυτός αριστερά, χωρίς παπούτσια, μεγάλη φυσιογνωμία κι ας μην του φαίνεται...

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2005

notorious

Χθες το βράδυ βλέποντας το Punk Attitude, το ντοκιμαντέρ του Don Letts, πρόσεξα ότι 28 χρόνια πριν τους gay cowboys του Ang Lee [στο πολυαναμενόμενο Brokeback Mountain] ο Johnny Rotten τους είχε στάμπα και μάλιστα γυμνούς, πάνω στο T-shirt που φορούσε στην περιβόητη εμφάνισή τους στο Σαν Αντόνιο!
Όσο κι αν έψαξα, δεν κατάφερα να βρω πουθενά μια φωτογραφία που να φαίνεται ολόκληρη η «παράσταση» απ’ το [επίσης περιβόητο] μπλουζάκι.
Το Brokeback Mountain βγαίνει σε δυο μήνες περίπου στην Αμερική [9/12] και είναι σίγουρο ότι θα γίνει ακόμα πιο περιβόητο…

zZz...

Οι zZz [που προφέρονται ακριβώς όπως οι Γάλλοι προφέρουν το jazz, χωρίς το j και το a] ήταν συγκάτοικοι -σε ένα υπόγειο στο Άμστερνταμ- όταν αποφάσισαν πριν από πέντε χρόνια να φτιάξουν συγκρότημα. Αγόρασαν ένα παλιό εκκλησιαστικό όργανο [για 50 δολάρια] και ένα απλό drum kit και μέσα σε μια εβδομάδα είχαν συνθέσει πέντε τραγούδια, τα οποία πρωτόπαιξαν στο πάρτι ενός περιβόητου Ολλανδού λαθρέμπορου. Ο Bjorn Ottenheim παίζει ντραμς και τραγουδάει με μια σκοτεινή, μπάσα φωνή που θυμίζει τον Ian Curtis [αλλά αν είχε τραγουδήσει κομμάτια των Cramps...] και Alan Vega, ενώ στο όργανο [που ζυγίζει δυο τόννους] παραληρεί ο Daan Schinkel. Αυτό που προκύπτει είναι ένα εκρηκτικό μίγμα ψυχεδελικού electro wave, που κάποιες στιγμές ακούγεται σαν μια μεταλλαγμένη glitch έκδοση των Doors και σε κάνει να ταρακουνιέσαι σαν τρελός στην καρέκλα. Είναι απίστευτος ο σαματάς που δημιουργεί ένα αθώο εκκλησιαστικό όργανο και τα βασικά κρουστά [όταν είσαι φίλος λαθρέμπορου...]
Το The Sound of zZz είναι απ' τους δίσκους που αν τους ακούσεις μια φορά δεν μπορείς να ξεφύγεις, σε αρπάζει μια για πάντα και σε βουτάει στην παρανομία. Πολλοί θα σκότωναν για έναν τέτοιο δίσκο...

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2005

who's mister gorsky?

When Apollo mission astronaut Neil Armstrong first walked on the moon, he not only gave his famous "one small step for [a] man, one giant leap for mankind" statement, but followed it by several remarks--[mostly the] usual COM traffic between him, the other astronauts, and mission control. Before he re- entered the lander, he made the enigmatic remark, "Good luck, Mr. Gorsky." Many people at NASA thought it was a casual remark concerning some rival Soviet cosmonaut. However, upon checking, there was no Gorsky in either the Russian or American space programs. Over the years, many people have question-ed [Armstrong] as to what the "Good luck, Mr. Gorsky" statement meant. On July 5, in Tampa Bay, Florida, while answering questions following a speech, a reporter brought up the 26-year-old question to Armstrong. He finally responded. It seems that Mr. Gorsky had died and so Armstrong felt he could answer the question. When he was a kid, Neil was playing baseball with his brother in the back yard. His brother hit a fly ball which landed in front of his neighbors' bedroom window. The neighbors were Mr. and Mrs. Gorsky. As he leaned down to pick up the ball, he heard Mrs. Gorsky shouting at Mr. Gorsky, "Oral sex? Oral sex you want? You'll get oral sex when the kid next door walks on the moon!"
[more concerning mr. gorsky to be announced soon...]

..._|_...

-espers-the weed tree
-amorphous androgynous-alice in ultraland
-pilot balloon-ghastly good cheer
-boduf songs-boduf songs
-hess is more-tip top dynamo
-lichens-the psychic nature of being
-eventless plot-6 tracks cd
-safety scissors-tainted lunch
-zzz-the sound of zzz
-sigur ros-odin’s raven magic

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2005

|||.|||

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ
Μια εικ-Αστική Διαμαρτυρία
‘ΒΙΑΣΤΕ ΤΗΝ «ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ» ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ’
Πρόσκληση για μια Δράση- Αντίδραση στην πόλη. Για μια εισχώρηση στην καθημερινότητα και στους κώδικες της. Για μια άμεση άρθρωση όλων όσων θέλουμε να ακουστούν, όλων όσων βλέπουμε και θεωρούμε ότι οι άλλοι δεν βλέπουν. Πρόκληση για τη δημιουργία ερωτημάτων, για μια ανατάραξη της τάξης και του προβλέψιμου στον αστικό χώρο. Δράση-Σχόλιο πάνω στη δύναμη της τέχνης-στον πολιτικό της χαρακτήρα-στην κοινωνικοποίησή της, στην ένταξή της στην καθημερινότητα, στη λειτουργικότητα της εκφοράς της. Ο Δράστης μιλάει στον πολίτη στη γλώσσα του. Πέρα από τους ερμητικούς εικαστικούς κώδικες- χρησιμοποιώντας λέξεις, φράσεις, λόγια.
Μέσον της δράσης είναι οι αφίσες (αλλά, αν και εφόσον επιθυμείται, οποιοδήποτε άλλο μέσον έχει συνδεθεί με την πολιτική προπαγάνδα-φέιγ βολάν, αυτοκόλλητα, κάρτες, ακόμα και τηλεβόες) που θα αναρτηθούν σε δρόμους, δημόσιους χώρους, δημόσια μνημεία, μπαρ, εμπορικά καταστήματα κτλ.
Η υποχρέωση και δέσμευση του καλλιτέχνη προς αυτή την δράση (εκτός της συγκεκριμένης μορφής έκφρασης που ήδη αναφέρεται), είναι η οικονομική υποστήριξη της χειρονομίας-δράσης του. Ο καλλιτέχνης μπορεί να επιβαρυνθεί τα έξοδα της εργασίας-έργου του (π.χ. την παραγωγή της αφίσας, ή μπορεί να παράγει μόνος του τα αυτοκόλλητα, fliers ή οτιδήποτε πιστεύει ως οικονομικότερο προς αυτόν) ή να συμμετέχει οικονομικά στην ομαδική εκτύπωση των αφισών με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες της ομάδας. με ενδεικτική τιμή :
Για 1000 αντίτυπα €80 σε χαρτί 135 gr.
Να υπογραμμίσουμε εδώ το προτεινόμενο lay out της αφίσας διαστάσεων 35 Χ 50, συγκεκριμένης διχρωμίας-προτείνεται μπλε-κίτρινο. Η γραμματοσειρά επιλέγεται από τον καλλιτέχνη (ανάλογα με το πως μπορεί να εξυπηρετεί στο μήνυμα του έργου του).
Προτείνουμε μια ομοιομορφία στο χρώμα των αφισών αφού ως δημόσιο έργο θα πρέπει να γίνεται άμεσα κατανοητό μετά από κάποιο χρονικό διάστημα και να μας ενώνει νοητά ως ομάδα μιας συλλογικής δράσης. Ο εκάστοτε καλλιτέχνης η συμμετέχων θα έχει κάποιο συγκεκριμένο χρόνο για την παρουσίαση της πρότασης- μότο του, σε όλα τα πιθανά σημεία της πόλης ( ή οπουδήποτε επιθυμεί να τα αναρτήσει, παρουσιάσει, μοιράσει, δώσει, αναγγείλει –μέσω τηλεβόα). Ο κατάλληλος χρόνος θα αποφασίζεται ύστερα από συνεννόηση με τον καλλιτέχνη-συμμετέχων. (Προτεινόμενος χρόνος, ένας μήνας ).
Για ενημέρωση προτάσεις και επεξηγήσεις θα πραγματοποιηθεί μια πρώτη συνάντηση όλων όσων ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην ομάδα την
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 8:00 μ.μ. στο καφέ Βοξ στην πλατεία Εξαρχείων δίπλα στο σινεμά Βοξ.
Στη συνάντηση αυτή θα συζητηθεί επίσης το θέμα της αφισοκόλλησης, της εναρκτήριας δράσης, καθώς και το ενδεχόμενο οι αφίσες- αυτοκόλλητα, handouts, fliers ή όλα αυτά μαζί- που θα προκύψουν από όλη αυτή την κίνηση, να προωθηθούν ως συλλεκτικά αντικείμενα, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στην διάδοση της πράξης και την αναζήτηση της πρότασης-έργου από το κοινό. Η πρόθεση αυτή θα πρέπει να γίνει γνωστή μέσα από τον τύπο, ραδιόφωνο κτλ.
Για όλους όσους δεν μπορέσουν να παραβρεθούν στη συνάντηση θα υπάρξει ενημέρωση μέσω e-mail για όλα όσα θα συζητηθούν και θα αποφασιστούν.
Για οποιεσδήποτε διευκρινήσεις αναμένουμε e-mails σας.
Ομάδα cARTel
dimosiaerga@yahoo.gr

your picture is better than mine

[zzz...the sound of zzz, θα σου αρέσει...].
Δεν ξέρω πώς με βρήκες, αλλά χάρηκα πραγματικά. Μπορεί να μη βγήκε όσο καθαρή θα ήθελα, κάτι θα γίνει όμως αν τη μεγαλώσεις και την τυπώσεις. Κρίμα που δεν σημείωσα το όνομα του καλλιτέχνη, το ζήλεψα κι εγώ...
Είμαι μέσα στο δέρμα μου κλεισμένος
Μια θαμπή σκιά πλησιάζει
"Ποιος είναι εκεί έξω;!
Ποιος είναι; φωνάζω τρομοκρατημένος
Χρατς! σκίζει το δέρμα μου,
Και αντικρίζω έκπληκτος τον εαυτόν μου.
Βρισκόμαστε σε μια σκοτεινή αποθήκη,
Με χιλιάδες παλιούς δερμάτινους σάκους
Αναδίδουν την ιδιάζουσα οσμή των ανθρώπων
"Αζήτητες ζωές", μου λέει ο εαυτός μου
"Ζωές που δεν τις έζησε ποτέ κανείς"
Και βγάζοντας μια κραυγή αγωνίας
Πηδά και σκίζει με τα νύχια του τον ουρανό
Καταρράκτης τα άστρα χύνονται στη γη...
Τώρα τις μέρες που έχει καύσωνα
ανεβαίνω στη δροσιά πάνω απ' το θόλο τ' ουρανού...
[Δερμάτινοι σάκοι - Larrycool writer, δεν ξέρω αν το πήρες είδηση, υπάρχει στον οδηγό.

rescue yourself [from being dragged along with the flood]

«When I was a kid, about five years old», λέει ο Mike Sandison, «a relative of mine had one of those tacky ceramic owls on their mantelpiece, and it had multifaceted diamante eyes. I was totally obsessed with these sparkly glass eyes, for ages. I felt like looking into them was like looking sideways through everything, right through time. That’s what we’re trying to do with our music».
«On this album», συνεχίζει παρακάτω, «it’s interesting because we’ve aged it and made it more like it’s been recorded 25 years ago or something, with each track that we’ve used the guitars on, we’ve put things in it which are impossible on a 1970s record. Sometimes we’ll construct an entire song out of samples that we’ll make, so we’ll maybe take instruments and play parts or play notes and we’ll make entire spans of notes out of sounds we really like, and then play them in ways that the original instrument couldn’t have played. You could take a span of lots of notes on the guitar, and then you would play chords on that guitar by hitting them all at once, in a way that a real guitar could never be played. And then of course we would do a lot of other things to the guitar to really tweak it and make it sound very, very gnarly and damaged.
One thing we tried to do, προσθέτει ο Eoin, and we’re trying to do more of, is a sense that you’re hearing a piece of music that’s come through the wringer a bit-it’s definitely not coming literally. It’s not just a guy standing in front of you with the latest keyboard workstation. There’s a sense that you’re listening to a tune, but how many times has that been copied from tape to tape…by the time it’s reached you it’s crumbled, it’s turned into powder.
Somewhere up in the Highlands, they tell me [γράφει ο Rob Young], lies a valley that’s the last remaining site in the UK where radio signals, microwaves and mobile phone signals can’t reach. An Eden such as this, free of the harmful effects of technology and sheltered from a penetration by foreign chatter, sounds like the kind of place Boards of Canada’s music could happily live. A place where you might be able to start to observe the world directly, anew, unmediated by outside influence. In such places you can build your ark, rescue yourself from being dragged along with the flood. Most of the music they love and admire is made by folk who have build their own bubble, where the music lives in its own epoch, its own special crafted box…
[αποσπάσματα απ’ τη συνέντευξη των Boards of Canada στον Rob Young στο τελευταίο Wire. pix by Leon Chew]

so what?


Πρωταθλητές Ευρώπης [γι' άλλη μια φορά], so what?
[στην πάνω photo-που δεν γινόταν να αιχμαλωτίσει πιο πετυχημένα την ατμόσφαιρα της γιορτής- 7 holy spirits αποτίνουν φόρο τιμής στο αθλητικό ιδεώδες. hail! hail!]

we are all whales

Το Drawing Restraint 9 είναι το νέο art project του Matthew Barney. Μια πανάκριβη παραγωγή, με μουσική της Bjork και εκτός ορίων μιας συμβατικής ταινίας [μιλάμε για Barney, δεν μιλάμε για σινεμά, όσοι δεν ήξεραν τι επρόκειτο να παρακολουθήσουν θα πρέπει να φρίκαραν], με πρωταγωνιστή τον ίδιο και τη γυναίκα του, εικόνες σκληρές, σπαρακτικές, ακατανόητες, 135 λεπτά χωρίς διάλογο, με αβάντ γκάρντ ήχους και ένα φινάλε που σε καθήλωνε ή σε έστελνε κατ' ευθείαν έξω απ' την αίθουσα.
Δεν ξέρω ακόμα που να την κατατάξω, πώς να την χαρακτηρίσω ή πόσο καιρό θα κάνω να συνέλθω απ' το ερωτικό κρεσέντο με τα αλληλομαχαιρώματα και τους ακρωτηριασμούς, πάντως είχα καιρό να δω τόσο αληθοφανείς σπλάτερ σκηνές [ήταν το τελευταίο που περίμενα] και δυο ανθρώπους που σε ένδειξη αγάπης τρώνε τις σάρκες τους [κυριολεκτικά]. Αφού τους χτένισαν, τους έντυσαν και τους στόλισαν με απίστευτα γιαπωνέζικα κοστούμια κι επακολούθησε το παραδοσιακό τελετουργικό της προετοιμασίας και του σερβιρίσματος τσαγιού, βυθίζονται στο νερό, ακρωτηριάζουν τα κάτω άκρα τους και μετατρέπονται σε φάλαινες μέσα στο ίδιο [αποστειρωμένο] φαλαινοθηρικό που τους φιλοξενεί. Μία εμπειρία που δεν μεταφέρεται. Τόσο μελαγχολικό και σπαρακτικό που κατέληγε ανυπόφορο... [Τα υπόλοιπα περιστατικά, το κυνήγι του κήτους-τοτέμ και την γλυκερίνη δεν τα σχολιάζω. Δεν μου καίγεται καρφί για το τι ήθελε να πει ο ποιητής. ].

beautiful people


Δεν ξέρω τι γινόταν χθες το βράδυ στο φεστιβάλ της Βαβέλ [και λίγη ώρα πριν ξεκινήσει το live ο blend με το συγκρότημά του], αλλά κυκλοφορούσε μαζεμένος ο πιο όμορφος κόσμος που έχω δει ποτέ σε φεστιβάλ [δεν το διαπίστωσα μόνο εγώ, το άκουσα κι από άλλους το σχόλιο]. Χάζευα φάτσες αντί να χαζεύω τα εκθέματα, που σημαίνει ή ότι έχω αρχίσει να μετατρέπομαι σε πορνόγερο, ή ότι αυτός ο λαός έχει αρχίσει να ομορφαίνει επικίνδυνα. [Προτιμάω τη δεύτερη εξήγηση, αλλά και η πρώτη μια χαρά μου φαίνεται, γιατρέ μου ν’ ανησυχώ;].
Ευτυχώς που βρήκα και τον Β. και με διαβεβαίωσε ότι όντως, ο κόσμος είχε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ’ τα εκθέματα και ηρέμησα.
[Μια χαρά ήταν τα εκθέματα, πάντως. Και πολύτιμες πρωτότυπες σελίδες από αμερικάνικα κόμικς της δεκαετίας του 30 είχε-κι ακόμα πιο παλιά, πριν το 1900-απ’ τη συλλογή του Enrico Gregotti και Copi και Ralf Köning και Mezzo Pirus και Stephane Blanquet-με μια εκπληκτική κατασκευή-και ένα σωρό Έλληνες. Και τα τρομερά graffiti της ομάδας του Carpe Diem. Φαντάσου δηλαδή πόσο ωραίος ήταν ο κόσμος…].
Μόνο οι βυζαντινοί μπαρόκ κόσμοι στις δυο αίθουσες της Έλενας Ναβροζίδου ήταν μια παραφωνία [αλλά παραφωνία για τα δικά μου γούστα, OK;]. Οτιδήποτε έχει σχέση με Βυζάντιο, πορφύρες και βασιλιάδες με απωθεί, μου ’ρθε να το βάλω στα πόδια.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2005

belladonnakillz

Αυτά τα τρία πιτσιρίκια απ' το Τορόντο που θέλουν να τα αποκαλούν Bella, Donna και Killz έχουν φτιάξει έναν απ' τους πιο συναρπαστικούς χορευτικούς δίσκους της τελευταίας πενταετίας-τουλάχιστον- [δεν ξέρω αν η χορευτική μουσική περνάει κρίση, δεν είναι όπως παλιότερα, σίγουρα, ούτε εγώ επίσης, οπότε καλύτερα να μην σχολιάσω περισσότερο το είδος και γράψω καμιά κοτσάνα...].
Το άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε στην [δικιά τους] dross:tik records περιέχει ένα neo-jungle πανηγύρι που θυμίζει τις καλές στιγμές των Prodigy, industrial ήχους [αλλά σε υποφερτή δόση] και...crooner φωνητικά[!], τέτοια συστατικά δηλαδή που αναγκάζουν να τους λατρέψεις. Ο τίτλος του άλμπουμ είναι perverted and proud και το περιεχόμενό του τον δικαιολογεί [καλύτερα να μην αναφέρω στίχους...], οπότε βουρ, γιατί μιλάμε για special περίπτωση. Very Special.
[Very special for tonight, τουλάχιστον, μην βαράτε. Δεν πρόκειται για κανένα αριστούργημα, συναρπαστικοί είπα, όχι σπουδαίοι, υπάρχουν κι άλλες σαχλαμάρες που μου αρέσουν, σιγά να μην είναι κι οι χειρότεροι...]

χορεύουν οι καλόγεροι;

Τι νύχτα κι αυτή! Με Converge, XBXRX και Belladonnakillz, ένα υπέροχο άλμπουμ των lichens [the psychic nature of being] και μια ανταπόκριση από Dubai και Sydney, nice, very nice…
Οι Belladonnakillz έχουν ένα κομμάτι με τον τρομερό τίτλο Tribute 2 Drugz που ακούγεται σαν τα «καμένα» της R&S [so nineties!], όλο το άλμπουμ με έκανε να θέλω να ξαναλαδώσω τις κλειδώσεις μου [που παραμένουν σκουριασμένες εδώ και κάτι αιώνες, τόσο έχω να χορέψω. Σύρθηκα στα βαφτίσια του Δημητράκη πέρσι το καλοκαίρι σε ένα τσάμικο, δεν ξέρω όμως αν πιάνεται...].
Λοιπόν, ανακάλυψα ότι αυτό που έχω νοσταλγήσει πιο πολύ είναι να ξεθεωθώ στο χορό, βλέπω μια φίλη μου που τραβιέται στις πρωτεύουσες του κόσμου στις εμφανίσεις του Dingweed και τη ζηλεύω, όχι που τραβιέται στον Dingweed, αλλά που είναι εμφανές ότι έχει ξανανιώσει. Εκτός κι αν κάνει μεταγγίσεις αίματος εκεί που πάει και η πρόφαση …groupie είναι απλά ένα καλό κάλυμμα. [Groupie στον Dingweed; Δεν είναι λίγο ύποπτο;].
Έχω ξεχάσει πώς χορεύουν πια, έκανα μερικές κινήσεις στο ρυθμό του [υπέροχου] grlly jungle και προσπάθησα να δω πως φαίνομαι στο τζάμι του παραθύρου, αλλά δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω. [Πολύ βαρύς, πολύ γέρος και πολύ ανόητος].
Πώς να χορεύονται οι Belladonnakillz, άραγε; Τι ναρκωτικά παίρνουν τα πιτσιρίκια στα club πια, τι να απέγιναν όλοι αυτοί που έχω να δω [και ν’ ακούσω] τουλάχιστον μια δεκαετία; Να χορεύουν ακόμα ή έχουν κι αυτοί παροπλιστεί, -ένας που είδα την περασμένη θα πήγαινε «να βρει τον εαυτό του στο Άγιο Όρος για ‘κανα δίμηνο». [Χορεύουν στο Άγιο Όρος;]
Πορτογάλε, thanx για τους Belladonnakillz, απόψε δοκίμασα πολλές φιγούρες που είχα ξεχάσει, σκέτη αποτυχία, αλλά τουλάχιστον έκανα κάποια να γελάσει…

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2005

fuck tv [iii]

Πριν από 30 χρόνια [ακριβώς] στην ΕΡΤ σκηνοθετούσε ο Βασίλης Γεωργιάδης [μόλις πρόσεξα ότι πρόκειται για τον ίδιο σκηνοθέτη με τα Κόκκινα Φανάρια...].
Σήμερα η Δρούζα -στην ίδια τηλεόραση- ισχυρίζεται ότι η Ζωή είναι Παιχνίδι. Και παίζει με τα ανθρώπινα όνειρα.
Υπάρχει μια λύση για να διορθωθεί η κατάσταση, αλλά δεν τη γράφω, μην γίνει αλήθεια τίποτα και με μαζέψουν.
[τώρα που ολοκληρώθηκε ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, είναι απαραίτητη και μια Μαντάμ Σουσού, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, άλλωστε...]

sudokutosoi

Εσύ, πόσα sudoku έλυσες σήμερα; [βρε, δεν γαμιέστε με τα sudoku?]

grandmasters can see it all


[i swapped my dad for a goldfish, have you heard of it?]

another nothing day

Σήμερα [χθες]:
-δοκίμασα ν’ ακούσω ένα συγκρότημα [ελληνικό] με το απίθανο όνομα madonna’s cunt. Μετά έπιασε βροχή και στο δεύτερο τραγούδι αγρίεψα. [madonna is better than her cunt, so far].
-άκουσα καπάκι το soundtrack απ’ τα κόκκινα φανάρια και τη λόλα, είδα το εξώφυλλο στη βιτρίνα του δισκάδικου και δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ. Το αγόρασα. Αντέγραψα σε ένα cd το μεσημέρι τα ορχηστρικά ανακατωμένα με broadway project και τα άκουγα όλο το απόγευμα στο αυτοκίνητο [πρόστυχα σενάρια, χαζεύοντας τις στάλες της βροχής να σκάνε στο παρμπρίζ-how lovely life is…].
-βρήκα ένα αλεπουδάκι να σφαδάζει στη μέση της εθνικής, σχεδόν διαλυμένο από ρόδες αυτοκινήτου. Δεν βρήκα το κουράγιο να σταματήσω το μαρτύριό του. Όταν το σήκωσα να το βάλω στην άκρη του δρόμου οι αναστεναγμοί του ακούγονταν σαν μικρού παιδιού.
-είδα ότι οι μύγες είχαν αποθρασυνθεί και γαμιούνταν ασύστολα όλο το μεσημέρι. Μέχρι αργά το απόγευμα πετούσαν δυο δυο και κολλημένες, τι έγινε σήμερα; Βιάγκρα θα πρέπει να κατέβαζε αυτή η βροχή.
-βρήκα και κατέβασα ολόκληρο το odin’s raven magic και το rνmur ep με τον steindor andersen και ξαναείδα όλα τα βιντεοκλίπ των sigur ros. God save slsk.
-πέταξα στοίβες εφημερίδες [αδιάβαστες] και άχρηστα dvd που δίνουν αβέρτα, ανακάλυψα ότι είχα μια ολόκληρη σειρά με όλα τα μυστικά για επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής και μαθήματα γυμναστικής με τη Σίντι Κρόφορντ. [I threw foustanos in a rubbish bin. cindy crawford as well]
-άκουσα το within you without you [στην εκτέλεση των sonic youth] στη διαπασών και κατέρρευσε μια στοίβα με cd που είχα πάνω στο ηχείο. Η γάτα μου απ’ την τρομάρα εκτινάχθηκε έξω απ’ το παράθυρο κι ακόμα δεν έχει επιστρέψει. Ανησυχώ, γιατί την προηγούμενη φορά που το έκανε γύρισε γκαστρωμένη.

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2005

φτερούγισμα


Flutter
word by word she spoke to me

hidden neath a mess of bygone linnen
she listens as to dry a thousand tongues
my love is thin and thinning
some cherised flower flutters through gentleborn beloved you
kindness always
kindness always
i hear the sound the sound she's left me
i stood her ground
no
they've swayed me
i hear the sound the sound she's left me
i stood her ground i hear the sound
the sound she's left me
wrapped tight inside your shawl
we wander round this dingy hall
softly spoken shaken tree
the ash grove we come to be
the blood runthe blood run away
from arm and leg to a warm heart
all our colors agree in the dark
but no man lives upon that land
far enough for us to see
i hear your voice yeah
in the hum of this machine
i hear the sound
the sound you've left me
i stood her ground
i hear the sound
the sound she's left me
[απ' το folklore, 16 horsepower, 2002 ---------thanx for letting me know. u know who]

meanwhile...

in another dimension...

χθες το βράδυ...


...μια γριά πέθανε από πλήξη στο everest...

...κι ένας άντρας με κίτρινο γιλέκο έσκαβε να τη θάψει στη λεωφόρο.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2005

screaming masterpiece

Ας υποθέσουμε ότι δεν έχεις ξανακούσει το παραμικρό για τη μουσική σκηνή της Ισλανδίας κι ότι η πρώτη γνωριμία σου με το θαυμαστό κόσμο των ξωτικών, των μαύρων πάγων και ομορφόπαιδων [αρρένων και κορασίδων] που παρέλασαν χθες το βράδυ γινόταν με αυτή τη μουσική ταινία, μπορείς να φανταστείς πώς θα αισθανόσουν την ώρα που τελειώνει; Μάλλον θα είχες μείνεις άναυδος. Και σίγουρα μόλις συνερχόσουν απ’ το σοκ θα σκοτωνόσουν να βρεις το soundtrack. Υποθέτω ότι εσύ που τα διαβάζεις όλα αυτά τα έχεις τα περισσότερα [αν όχι όλα] απ’ τα κομμάτια, τη σκηνή της Ισλανδίας τη λατρεύεις και τίποτα δεν σου ήταν άγνωστο. Σίγουρα όμως ψάχνεις αυτό το τρομερό κομμάτι που τραγουδάνε οι sigur ros χτυπώντας τις πέτρινες πλάκες με τη συνοδεία συμφωνικής ορχήστρας και τεράστιας χορωδίας [και τη φωνή του παγάνα]-ονόματα βαριέμαι να γράφω, είναι ένας σιδηρόδρομος… Το λένε hrafnagaldur óðins [odin's raven magic] - chapter 4 και μπορείς να το κατεβάσεις απ’ το site τους. Μπες εδώ, κατέβα χαμηλά στη σελίδα και θα το δεις. Ολόκληρο το tracklist του soundtrack είναι το εξής:
Steindor Andersen & Sigur Ros - A ferd til Breidafjardar
Bjork - All is full of love
Sigur Ros & Amina - #8 aka Popplagid
Johann Johannsson - Odi et Amo
Mum - Green Grass of tunnel
Bang Gang - Find what you get
Apparat Organ Quartet - Romantica
Eivor Palsdottir - Brostnar borgir
Slowblow - Within Tolerance
Finnbogi Petursson - Conversation
The Sugarcubes - Motorcrash
Ghostigital - Bank
Mugison - I'd ask
Amina - Fjarskanistan
Sigur Ros etc - Odin's Raven Magic (10 minutes extract)
H Bjork έκλεψε πάλι τις εντυπώσεις, δεν χρειαζόταν το documentary για να το διαπιστώσει κανείς, απλά χθες υπενθύμισε γι άλλη μια φορά ότι είναι the uttermost siren of this universe, όταν πεθάνω θέλω στην κηδεία μου ν' ακούγεται μόνο Bjork.[11 φορές το generous palmstroke, 11 φορές το verandi και 11 to cocoon].
Έλειψαν οι gus gus, ναι, δεν έλειψαν μόνο οι gus gus όμως...
"Εύστοχος" ο τίτλος, υπήρχαν στιγμές που σου ερχόταν να ουρλιάξεις.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2005

το [παραλίγο] φιλί πλήττει τα ήθη

Στο τελευταίο διαφημιστικό της Dentyne διάφοροι συνδυασμοί ζευγαριών ανταλλάσσουν φιλιά. Straight φιλιά. Μόλις τα δυο τελευταία κορίτσια του spot κινήθηκαν ύποπτα και πλησίασαν να φιληθούν, το ραδιοτηλεοπτικό κινήθηκε να επιβάλλει την τάξη. Στο διαφημιστικό ούτε καν αγγίζουν τα χείλια τους, απλά μένει η υποψία για το τι πρόκειται να επακολουθήσει. [Σόδομα και Γόμορα δηλαδή].
Πρέπει επειγόντως να απαγορευθούν τα φιλιά, το χασίς και το lucozade [επιτέλους]...

no petrol tomorrow

22nd September-no petrol day
IT HAS BEEN CALCULATED THAT IF EVERYONE IN THE WORLD DID NOT PURCHASE A DROP OF PETROL FOR ONE DAY AND ALL AT THE SAME TIME, THE OIL COMPANIES WOULD CHOKE ON THEIR STOCKPILES. AT THE SAME TIME IT WOULD HIT THE ENTIRE INDUSTRY WITH A NET LOSS OVER 4.6 BILLION DOLLARS WHICH AFFECTS THE BOTTOM LINES OF THE OIL COMPANIES. THEREFORE THURSDAY SEPTEMBER 22nd HAS BEEN FORMALLY DECLARED "STICK IT UP THEIR BEHIND" DAY AND THE PEOPLE OF THIS NATION SHOULD NOT BUY A SINGLE DROP OF PETROL THAT DAY. THE ONLY WAY THIS CAN BE DONE IS IF YOU FORWARD THIS E-MAIL TO AS MANY PEOPLE AS YOU CAN AND AS QUICKLY AS YOU CAN TO GET THE WORD OUT. WAITING ON THE GOVERNMENT TO STEP IN AND CONTROL THE PRICES IS NOT GOING TO HAPPEN. WHAT HAPPENED TO THE REDUCTION AND CONTROL IN PRICES THAT THE ARAB NATIONS PROMISED TWO WEEKS AGO? REMEMBER ONE THING, NOT ONLY IS THE PRICE OF PETROL GOING UP BUT AT THE SAME TIME AIRLINES ARE FORCED TO RAISE THEIR PRICES, TRUCKING COMPANIES ARE FORCED TO RAISE THEIR PRICES WHICH EFFECTS PRICES ON EVERYTHING THAT IS SHIPPED. THINGS LIKE FOOD, CLOTHING, BUILDING SUPPLIES, MEDICAL SUPPLIES ETC. WHO PAYS IN THE END? WE DO! WE CAN MAKE A DIFFERENCE. IF THEY DON'T GET THE MESSAGE AFTER ONE DAY, WE WILL DO IT AGAIN AND AGAIN. SO DO YOUR PART AND SPREAD THE WORD. FORWARD THIS EMAIL TO EVERYONE YOU KNOW. MARK YOUR CALENDARS AND MAKE SEPTEMBER 22nd A DAY THAT THE CITIZENS OF THE WORLD SAID "ENOUGH IS ENOUGH !!".

^^^^.^^^^

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2005

ο aphex twin πάει μέγαρο

Alarm Will Sound is a 20-member band committed to innovative performances and recordings of contemporary music. Musical Artists-in-Residence at Dickinson College, they have established a reputation for performing demanding music with energetic virtuosity. Their performances have been described as "equal parts exuberance, nonchalance, and virtuosity" by the London Financial Times and as "a triumph of ensemble playing" by the San Francisco Chronicle. The New York Times says Alarm Will Sound is "the future of classical music."
The versatility of Alarm Will Sound allows it to take on music from a wide variety of styles. Its repertoire ranges from European to American works, from the arch-modernist to the pop-influenced. The group fosters close relationships with contemporary composers, premiering pieces by Steve Reich, David Lang, Anthony Gatto, Cenk Ergan, Aaron Jay Kernis, Michael Gordon, Augusta Read Thomas, Stefan Freund, and Wolfgang Rihm.
Alarm Will Sound may be heard on three CDs. The latest ("Acoustica" July, 2005 release) features acoustic arrangements of music by Aphex Twin. This unique project taps the diverse talents within the group, from the many composers who made arrangements of the original electronica tracks, to the experimental approaches developed by the performers. Transforming music written for computerized equipment into live performance is precisely the kind of original, genre-bending challenge Alarm Will Sound actively pursues.
Members of the ensemble began playing together while studying at the Eastman School of Music in Rochester, New York. With diverse experience in composition, improvisation, jazz and popular styles, early music, and world musics, they bring intelligence and a sense of adventure to all their performances

eventless plot

Ένα θαυμάσιο συγκρότημα απ' τη Θεσσαλονίκη [again]. Εύθραυστες μελωδίες που ξεδιπλώνονται μέσα από μακρόσυρτα κομμάτια, τόσο ιδανικό soundtrack για ταξίδια που εύχεσαι να μην τελειώσουν ποτέ. Έβαλα να δοκιμάσω το CD τους στο τρένο και το άκουγα όλη τη νύχτα ασταμάτητα. Ήταν μια μεγάλη- ευχάριστη-έκπληξη. Το ξανακούω και περνάνε αστραπιαία απ' το μυαλό μου εικόνες από φώτα-κομήτες και η λάμψη απ' το φεγγάρι [σαν τη flat γραμμή του καρδιογράφου στην ένδειξη "νεκρός"...].
[the future's so bright you gotta wear glasses...]

pilot balloon

i keep my life in a matchbox, ignore the broken glass...
Έχω κολλήσει από προχθές. Ένας δίσκος που δεν τον είχα πάρει είδηση και τον έχω λατρέψει. Δεν είναι τέλειος, αλλά τέτοιοι είναι που μ' αρέσουν συνήθως, τα μικρά ψεγάδια και οι αδυναμίες τους κάνουν ακόμα πιο γοητευτικούς.
[thanx, coolest guy around...]
pilot balloon-ghastly good cheer [2004]

thanx, δεν θα πάρω...

Δεν ξέρω ποιος έδωσε το δικαίωμα στον κάθε υπάλληλο του ΟΣΕ να αισθάνεται εξουσία, να νομίζει ότι μπορεί να γαμήσει και να δείρει [ειδικά το δεύτερο, να δείρει] και μάλιστα με την έγκριση των συναδέλφων του τον κάθε αλλοδαπό που δεν έχει εισιτήριο. Δεν ξέρω επίσης τι σόι λαός έχουμε καταντήσει όταν μπροστά στα μάτια μας πλάκωσε έναν Αλβανό στις σφαλιάρες [και μετά στις μπουνιές επειδή δεν είχε λεφτά να του δώσει -και ακόμα χειρότερα- τόλμησε να εναντιωθεί στις σφαλιάρες!] και δεν αντέδρασε κανείς, μερικοί συνέχισαν τον ύπνο τους ανενόχλητοι. Επρόκειτο περί Αλβανού, προφανώς ήταν συνηθισμένοι στο θέαμα, ή θεώρησαν ότι αυτομάτως νομιμοποιείται ο κρατικός υπάλληλος να δώσει και μερικές μπουνιές για να επιβάλλει την τάξη. Η άγνωστη νεαρή γυναίκα που καθόταν δίπλα μου το μόνο που μου είπε για να με ηρεμήσει ήταν…«Αλβανός είναι!». Μόνο ένα ηλικιωμένο ζευγάρι του φώναξε «Για όνομα του Θεού, κατέβασέ τον στην Κατερίνη και ας αναλάβει η αστυνομία, πρέπει να τον σκοτώσεις;». Είμαι σίγουρος πως αν δεν είχε συνέπειες, θα τον σκότωνε ευχαρίστως!
ΑΜ 605, ΟΧΗΜ 6, ΘΕΣΗ 98, 18/9/05, στο τρένο που αναχώρησε στις 22.39 [με 40 λεπτά καθυστέρηση]…
[Η απάντηση του τραμπούκου υπαλλήλου όταν προσπάθησα να του θυμίσω ότι παρανομεί [αφού με κοίταξε καλά καλά] ήταν "είσαι έλληνας εσύ;"]...

insect love


Μέρα μεσημέρι, ζευγάρωναν κάπου στη Ναυαρίνου. Το προηγούμενο βράδυ, λίγο πιο πάνω, ζευγάρωναν δυο σκυλιά [ντράπηκα να βγάλω φωτογραφία]. Είναι πολύ ερωτική πόλη αλήθεια αυτή η Θεσσαλονίκη.

capturing utopia


[Παναγιώτη Ιωαννίδη, ΟΥΤΟΠΟ(οι)ΙΑ]

-- -- -- -- *

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2005

good luck mister gorsky


really cool pals. greetings... [soon to be massive]

club μύλου, triplicity project, 17/09/05

Στην αρχή τρόμαξα. Όχι γιατί το gabba techno που ακουγότον στη διαπασών απ' τα ηχεία ήταν κακό, κάθε άλλο. Απλά είχα την εντύπωση πως οι [το;] OgiNoKnas ήταν μόνο visual show που θα συνόδευε τη μουσική των drog_A_tek και μέχρι να συνειδητοποιήσω τι συνέβαινε [ότι και η μουσική ήταν των OgiNoKnas], το show τους σχεδόν τέλειωσε. Πολύ καλοί. Εκατοντάδες φωτογραφίες [μπορεί και χιλιάδες] σε ένα εκπληκτικό μοντάζ -και συγχρονισμό με τους καταιγιστικούς ρυθμούς της μουσικής, προετοίμασαν το έδαφος για το πολύ καλό live των drog_A_tek. ►►►
Είχαν εκπληκτικές στιγμές. Αν είχαν συνεχίσει ως το τέλος τόσο δυναμικοί όσο ξεκίνησαν και δεν έριχναν τους ρυθμούς τους, θα μπορούσαν να είχαν κάνει μια σπουδαία εμφάνιση. Σε κάποια σημεία ίσως να το παράκαναν με το θόρυβο και τις απαγγελίες, ίσως πάλι να έχασαν κάπου τον συντονισμό που θα έκανε τη βραδιά μαγική, ωστόσο προσωπικά μου άρεσαν πολύ, κι ας ήταν διαφορετικοί απ' αυτό που περίμενα. Έφυγα μόνο με θετικές εντυπώσεις το Σάββατο το βράδυ απ' το Μύλο, τα σχόλια μετά το τέλος του live ήταν ποικίλα [ειδικά από όσους δεν τους ήξεραν], εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι το καλύτερο συγκρότημα που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή...

two and a half days





trypanosoma

Μια συναρπαστική εμφάνιση την Πέμπτη το βράδυ στο Μικρό Μουσικό Θέατρο [απ' τις πιο δυναμικές ελληνικές live εμφανίσεις που έχω δει ποτέ]. Των άκρων όμως. Ή σε ενθουσίαζε, ή σε απωθούσε [κυρίως η αγριεμένη, παθιασμένη performance του άγνωστου guest στα φωνητικά -στις κραυγές, πιο σωστά, που έκανε τη μισή παρέα να φρικάρει]. Εντελώς διαφορετικός ήχος απ' του CD τους, μόνο με μπιτάτους θορύβους από sampler, μικροφωνισμούς και παραμορφώσεις, ήταν ένα πρωτοφανές θέαμα. Τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα. Κάποιες στιγμές προκλητικό και τρομακτικό. Αν αυτός ήταν ο σκοπός τους, τα κατάφεραν και με το παραπάνω. Ένα συγκρότημα με τέτοιο όνομα, άλλωστε, δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα λιγότερο...

μπερν μενεγάκι and great news

OUTSTANDING LIGHTING DIRECTION (ELECTRONIC, MULTI-CAMERA) FOR VMC PROGRAMMING

ROBERT DICKINSON, Lighting Designer NBC
ELEFTHERIA DEKO, Lighting Designer
TED WELLS, Lighting Director
ANDY O’REILLY, Lighting Director
THEODORE TSEVAS, Lighting Director
The Games of the XXVIII Olympiad - Opening Ceremony


Yes! Τελικά ο Θοδωρής κι η Ελευθερία το πήραν το EMMY!

[Όχι, ακόμα δεν το έγραψαν οι εφημερίδες, αλλά ελπίζω αυτή τη φορά να μην ξαναγίνει μονόστηλο...]

[Περιμένοντας να ενημερωθώ απ' τα ελληνικά πρωινάδικα έμαθα ότι η Anna Vissi έγινε νάυλον! Και της Μενεγάκη[ς] το χαχανητό ακούγεται πιο νάυλον από ποτέ. Γιατί δεν βάζει κάποιος φωτιά να τις κάψει; Τώρα πια θα καίγονται πιο εύκολα -ή μου φαίνεται;].

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2005

fuck tv [ii]

Το πρώτο που βγαίνει όταν βάλεις τις λέξεις "fuck tv" στο google είναι αυτό το ποίημα:
Fuck TV

i want to fuck you on tv

not on some sitcom or dating game
not in some midnight movie or afternoon soap
not during cartoons or the big fight
not the news broadcast or the weather forecast

i wanna fuck you on my own show
for one hour every week night
and two hours saturday night
sunday will be our day of rest

i wanna love you under the glow of camera lights
i wanna love you for the world to see
satellite dish
big screen tv

i want people to ritually gather in bars and watch me fuck you
i want families to gather round at dinner time and watch me fuck you
i could cum before commercial break and say
"don't change that dial, we'll be right back"

i wanna fuck you on tv
come back home after a rough day's work
sit down recline and watch some reruns
of me fucking you in past seasons
like the memories that play in my head


[Christopher Κhun]
Δεν είναι αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου όταν έψαχνα, δεν είναι ούτε καν κανα ποίημα της προκοπής, αλλά έχει κάτι το punk και θα είχε ενδιαφέρον σαν τραγούδι...

fuck tv [i]


FUCKTV!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2005

13 -13 -13

-bronnt industries kapital-virtue et industria
-midaircondo-shopping for images
-snow borne sorrow [david sylvian]-nine horses
-the black dog-silenced
-tracy and the plastics-culture for pigeon
-gravenhurst-fires in distant buildings
-espers-the weed tree
-supreme dicks-the emotional plague
-vvv-resurrection river
-august born-august born
-various-disco undead
-tujiko noriko-blurred in my mirror lp
-howard hello-don’t drink his blood

μαρκα-λέω, μαρκα-λώ

Τρίτη και δεκατρείς. Μια άλλη Τρίτη δηλαδή. Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι όλα μου πάνε κατά διαόλου σήμερα, κατά τ’ άλλα καλά. Ζέστη, πήξιμο, λογαριασμοί, λογαριασμοί, λογαριασμοί. Η Ελλάδα ζει μέρες Αγγλίας των eighties με όλα τα κακά που αυτό συνεπάγεται, μόνο τα "Φόκλαντς" μας λείπουν, τη δικιά μας Θάτσερ τη λένε Κώστα και είναι καραφλή. Σταματάω εδώ γιατί το παρατράβηξα. Προτιμάω να γράψω ένα τρομερό απόσπασμα απ’ το «Κοπάδι» [αφιερωμένο στο φίλο μου τον Παναγιώτη που ήταν αφορμή να το ξαναθυμηθώ] με μαθήματα φυσικής ιστορίας, ή αλλιώς, animal sex. Βαριέμαι να ψάξω και για ανάλογη φωτο, έτσι βάζω αυτή που έχω πρόχειρη, είναι λίγο άσχετη με το θέμα [?], αλλά ποτέ δεν είναι ανεπιθύμητο λίγο sex, αν είναι και πολύ, ακόμα καλύτερα…
«Ζήτηση. Η λέξη που μπαίνει για τις πράξεις της ζήτησης του θηλυκού από το αρσενικό και προκαλείται η εγκυμοσύνη. Το κάθε ζώο έχει και τη διαφορετική ονομασία της πράξης. Στο κοπάδι της γίδας λέγεται προτσιάλος, στο πρόβατο μαρκάλος. Στα μεγάλα τα ζώα αγελάδα, άλογο, γαϊδούρι το λέμε σύρο. «Πήγαινε την αγελάδα στο δαμάλι να σύρει». Στο γουρούνι λάμνισμα, «λαμνίζεται η σκρόφα». Στο σκυλί σκυλεύεται. Όπως παρόμοια και στο λύκο και στην αλεπού. Στα μικρά όπως κουνέλια, λαγούς, γάτες: βατεύονται. Οι λέξεις προφέρονται άνετα στη φιλολογία των κτηνοτρόφων χωρίς να προκαλούν το παραμικρό κόλλημα ή κόμπλεξ. Ακόμη κι όταν ένα αρσενικό είτε από απροσεξία κρατήθηκε είτε από κάποιο ατύχημα του λείπει ο ένας όρχις, αναφέρεται χωρίς προβληματισμό μονάρχιδο, όσο κι αν έχουμε ξέχωρη ονομασία για τους όρχεις. Τα λέμε λιμπά. Πάντοτε μετράει η συντομία στο να δώσεις στον άλλο να καταλάβει μονολεκτικά αυτό που έχεις να του πεις για το ζώο. Όπως και αρκετοί τράγοι που τυχαίνει να έχουν ξέχωρα τα λιμπά, αναφέρονται σαν κοψαρχίδης. Το πέος ονομάζεται τσουλί. Και ο κόλπος των θηλυκών, γέννα.
Περίοδος της ζήτησης για να ξεκινήσει ο πορτσιάλος ή ο μαρκάλος. Στα πρόβατα συνήθως κρατούν τα κριάρια ξέχωρα και κάποια στιγμή τα αμολούν και δεν αργούν τα πρόβατα να αρχίσουν να μαρκαλιώνται».
Φτάνει ως εδώ. Kisses to America. xx
[Γιάννης Τσεβρέχος, Το Κοπάδι, "Έλλα", 2002]
[Φοκ-λαντς?]

έ-έ-έρχονται!


Στις 7 Νοεμβρίου, στο Underworld. Δυο μέρες πριν τις Cocorosie! Κι αν έρθει κι ο Jens Lekman, θα είναι πολύ συναρπαστικός αυτός ο Νοέμβριος. Αμήν.

onedotzero

Το onedotzero που ξεκινάει μεθαύριο στο bios είναι ένα απ’ τα σημαντικότερα φεστιβάλ ψηφιακού κινηματογράφου, ίσως και το πιο σπουδαίο. Με έδρα τη Βρετανία [Λονδίνο] αλλά με πρωτότυπο υλικό καλλιτεχνών από ολόκληρο τον κόσμο, [το οποίο θα παρουσιαστεί σε 200 τουλάχιστον ώρες προβολών -που μεταφράζεται σε μερικές δεκάδες ταινίες, μικρού κυρίου μήκους-όχι όμως μόνο…] παρουσιάζει μια μεγάλη ποικιλία από έργα δημιουργών από διάφορους χώρους: animations, ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, μουσικά βίντεο, γραφικά, παρουσιασμένα σε οκτώ ενότητες και με παράλληλες προβολές από 15 ως 18 Σεπτεμβρίου.
Στα live events που συνοδεύουν την εκδήλωση ξεχωρίζουν οι Ultre [οι visual artists συνεργάτες της Warp Records] και το project των Meam στις 17 [πίσω απ’ τους οποίους κρύβεται ο Michael England, ένας απ’ τους πιο σημαντικούς web designer της Βρετανίας].
Ξεχωρίζει επίσης το αφιέρωμα στον Mike Mills, τον σκηνοθέτη ντοκιμαντέρ, ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους, αλλά κυρίως μουσικών βίντεο για καλλιτέχνες όπως οι Air [Sexy Boy, Kelly Watch The Stars και All I Need], Zoot Woman, Divine Comedy, Everything But The Girl, Les Rhythmes Digitales, Moby [Run On], Pulp, Yoko Ono, Sonic Youth, Boss Hog, Pond, Cibo Matto, Beastie Boys…
Ο Mills έχει μόλις ολοκληρώσει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία για έναν έφηβο που πιπιλάει το δάχτυλό του [Thumbsucker, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Walter Kim] και αυτή είναι η καλύτερη ευκαιρία να έρθει κάποιος σε επαφή με το έργο του…
Περισσότερες λεπτομέρειες και το αναλυτικό πρόγραμμα, εδώ.